نامه نوشتن گربه شهری به پدربزرگش

طنز گربه

طنز گربه

ای نامه که می روی بسویش

از جانب من ببوس رویش !

سلام بر پدر بزرگ عزیزم ” میو میو” ی بزرگ ! امید وارم حالتان خوب باشد . می دانم که مثل همیشه پشت آن پنجره نشسته ای و منتظر نامه ی منی . اگز از احوالات این جانب ، یعنی نوه عزیزتان ” پیشی  کوچولو” خواسته باشی ، خوبم و واقعا ملای نیست جز دوری شما که امیدوارم هر چه زودتر تازه گردد !

واقعا از ته دل امیدوارم که شما هم روزی گذرتان به اینجا بیفتد ! اینجا واقعا نعمت فراوان است . آن روزها که ما با شما زندگی می کردیم ، از صبح تا شب دنبال یک لقمه موش بودیم . اما کو موش؟ اصلا کم داشت شکل و شمایل موش یادمان می رفت . موش از جنس کوپنی هم سخت گیر می آمد ! اما اینجا ، توی این شهر تهران بزرگ ، نمی دانی چه موشهایی پیدا می شود ! به جان عزیز شما قسم که موش هست به اندازه یک خرگوش!

موش  بزرگ

موش بزرگ

چند وقت پیش که کنار یکی از جوبهای کنار خیابان دراز کشیده بودم و مگس می پراندم ، دیدم یک موجودی ، بلا تشبیه ، اندازه شما ! آمد و از کنار رد شد ! شک کردم که این یارو کی بود که قیافه اش این قدر آشنا بود ! رفتم به او گفتم :”تو چی چی هستی ؟ اگر خرگوشی ، پس چرا دام به این درازی داری ؟ اگر گربه ای ، چرا این قدر پوزه ات موشی است ؟اگر بچه سگی ، پس چرا واق واق نمی کنی ؟”

گفت :”اولندش بچه سگ خودتی ، دومندش مگر کوری؟! سودمندش من یک موش هستم !”

گفتم :” جل الخالق! تو که اندازه پدربزرگ منی . موش که به این بزرگی نمی شود !”

گفت : تا چشت درآد ! می تونیم آقاجون!”

گتفم :”نمی ترسی من بخورمت ؟”

گفت : برو بینیم بابا !هنوز واسه این کار جوجه ای ! مواظب باش من نخورمت ! حالا زودتر پاشو برو دنبال کارت ، بذار باد بیاد !

طنز گربه شهری

خلاصه جای شما حسابی اینجا خالی است ولی فقط حیف و صد حیف که موشهای اینجا  کمی پررو شده اند . گاهی وقتها از جویا بیرون می آیند و توی خیابان برای آدمیزادها شکلک در می اوردند و دوباره فرار می کنند توی جویها و کنالهای فاضلاب . خلاصه توی جویها موشستانی شده که بیا و ببین ! کاش این سازمانهای کنترل جمعیت زودتر کاری کنند و تذکری به این موشها بدهند که این قدر جمعیتشان زیاد نشود . در غیر این صورت ، زبانم لال ، کار به جایی خواهد رسید که به جای اینکه موشها از ما گربه ها بترسند ، ما از آنها بترسیم …

زیادی عرض ندارم ! چون از بیرون صدای موشی می آید . به امید دیدار . نوه ات ، پیشی کوچولو

منبع : کتاب قند و نمک نوشته ی احمد عربلو

 

 

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *