سفر یا دردسر

داستان کوتاه و آموزنده برای نوجوانان

ﺳﻔﺮ ﻳﺎ ﺩﺭﺩﺳﺮ؟

ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺳـــﻔﺮ ﮐﻨـــﻢ ﻭ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﭘﺮ ﺯﺭﻕ ﻭ ﺑـــﺮﻕ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﭼﺮﺧﯽ ﺑﺰﻧﻢ. ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮﺩ ﮐـــﻪ ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺭﺩﻳﻒ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻳﮏ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﻗﺮﺍﺿﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺻﺪﺍﯼ ﺗﺎﺭﺍﺥ ﺗﻮﺭﻭﺥ ﻣﻮﺗﻮﺭ ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ. ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﻨﺠرﻩﻫﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﯼ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﮔﺮﻣﯽ ﻫﻮﺍ ﺭﺍ ﺩﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻴﺪ ﻣﯽﺷﺪ ﻳﮏ ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﮔﺮﻣﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﭘﺨﺖ! ﭼﺸﻢﻫﺎﻳﻢ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻢ ﻭ ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﺨﻮﺍﺑﻢ، ﺍﻣﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﺮﻭﭘﻒ ﻣﺮﺩ ﭼﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺟﻠﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺻﺪﺍﯼ ﻭﻧﮓ ﻭﻧﮓ ﺑﭽﻪﺍﯼ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ، ﻣﺜﻞ ﺳﻴﻢ ﻇﺮ ﻑﺷﻮﻳﯽ ﺍﻋﺼﺎﺑﻢ ﺭﺍ ﺧﻂ ﺧﻄﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ. ﺑﺎ ﺍﺳﺘﺸﻤﺎﻡ ﺑﻮﯼ ﺩﻭﺩﯼ ﮐـــﻪ ﺩﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﭼﺸـــﻢﻫﺎﻳﻢ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ. ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﯽﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﻼﻣﺖ »ﺳﻴﮕﺎﺭ ﮐﺸﻴﺪﻥ ﻣﻤﻨﻮﻉ!« ﺳﻴﮕﺎﺭﺵ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻭﺿﻌﻴﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻢ، ﺑﺨﻨﺪﻡ ﻳﺎ ﮔﺮﻳﻪ ﮐﻨﻢ. ﺗﻮﯼ ﺩﻟﻢ ﮔﻔﺘﻢ: »ﺑﺎ ﻗﺎﻃﺮ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺳﻮﺍﺭﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺑﻮﺩ! ﻻﺍﻗﻞ ﺁﻥ ﻃﻮﺭﯼ ﺑﺎﺩﯼ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺁﺩﻡ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﮐﻼﻓ ﻪﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ.« ﺑﻪ ﻫﺮ ﻣﮑﺎﻓﺎﺗﯽ ﺑﻮﺩ، ﺑﻪ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪﻡ. ﻫﻨﻮﺯ ﭘﺎﻳﻢ ﺍﺯ ﺳﻪ ﭘﻠﻪﯼ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻣﺮﺩ ﺟﻠﻮﻳﻢ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﭼﻴﺰﯼ ﮔﻔﺘﻨﺪ: «ﺳﻴﺪﺧﻨﺪﺍﻥ؟ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺁﺑﺎﺩ؟ ﺗﺮﻣﻴﻨﺎﻝ ﺟﻨﻮﺏ؟…» ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯽﺭﻭﻡ، ﻭﻟﯽ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺩﺳـــﺖﺑﺮﺩﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ: «ﻣﻦ ﺑﺎ ﻗﺎﻃﺮ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ.» ﻣﺎﺷﻴﻦ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺿﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻗﺎﻃﺮ ﻓﺮﻕ ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﺁ ﻥﻫﺎ ﮔﻔﺖ: «ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﻴﺎ ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺮﻭﻳﻢ ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻳﻪ ﺍﺵ ﻫﻢ ﺍﺭﺯﺍ ﻥﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.» ﺍﻳﻦ ﻃﻮﺭﯼ ﺳﻮﺍﺭ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺍﻭ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻳﻢ. ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺳﺮﻋﺖﮔﻴﺮ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺩﻭ ﻣﺘﺮ ﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﭘﺮﻳﺪ، ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻗﺎﻃﺮ، ﺳﻮﺍﺭ ﻫﻮﺍﭘﻴﻤﺎ ﺷﺪ ﻩﺍﻡ! ﺍﺯ ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ ﭘﺮﺳﻴﺪﻡ: «ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ، ﻣﺎﺷﻴﻨﺘﻮﻥ ﮐﻮﻟﺮ ﻧﺪﺍﺭﻩ؟» ﻣﺮﺩ ﺍﺯ ﺁﻳﻨﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣـــﻦ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔـــﺖ: «ﺍﺯ ﮐﯽ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻗﺎﻃﺮﻫﺎ ﮐﻮﻟﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﻝ ﻣﻦ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟» ﭘﺸﺖ ﭼﺮﺍﻍ ﻗﺮﻣﺰﯼ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻗﺼﺪ ﺳﺒﺰﺷﺪﻥ ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﺑﭽﻪﺍﯼ ﮐﻨﺎﺭ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﺳـــﺖ ﻓﺎﻝ ﻭ ﮔﻞ ﺑﻔﺮﻭﺷﺪ. ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻳﮏ ﻓﺎﻝ ﺣﺎﻓﻆ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺧﺮﻳﺪﻡ. ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩ، ﻓﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ. ﺍﻳﻦ ﺑﻴﺖ ﺁﻣﺪ:

«ﭼﻪ ﺁﺳﺎﻥ ﻣﯽﻧﻤﻮﺩ ﺍﻭﻝ، ﻏﻢ ﺩﺭﻳﺎ ﺑﻪ ﺑﻮﯼ ﺳﻮﺩ

ﻏﻠﻂ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻃﻮﻓﺎﻥ ﺑﻪ ﺻﺪ ﮔﻮﻫﺮ ﻧﻤ ﯽﺍﺭﺯﺩ!»

ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﺖ ﻫﻤﻪﯼ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻭ ﺩﺭﺩﺳـــﺮﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺳﻔﺮ ﮐﻪ ﺣﺮﻑ ﺗﺤﻤـــﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ، ﻳﺎﺩﻡ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﮔﻔﺘﻢ: «ﺣﺎﻓﻆ ﺟﺎﻥ! ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺩﻝ ﻣﻨﻮ ﺯﺩﯼ.»

سجاد تقی پور از اهر

منبع مجله رشد

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *