رنگ ها چه می گویند

استفاد نمادین از رنگها به عهد باستان باز میگردد. رنگ قرمز نشانه خشونت، جنگ و خونریزی؛ سبز، نشانه سرسبزی، شکوفایی حیات یا حسادت؛ آبی نشانه آرامش، سردی و شکست است. رنگ سیاه در میان برخی ملل مرگ و شرارت را تداعی می‌کند. برخی جاها هم نشانه حاصلخیزی است مثل کرانه های رود نیل که دارای خاک بسیار حاصلخیز و تیره رنگی است. گاهی هم سیاه، رنگ تقدس است. سنگ کعبه، حجراالسود نیز به رنگ سیاه است. با گذشت زمان نمادهای رنگها تغییر کردند؛ چه بسا رنگی که برای یک شخص نماد بدشانسی تلقی میشد، برای فردی دیگر نشانه خوش شانسی بود.

رنگ ها چه می گویند

باورهای غلط درباره رنگ زرد

رنگ زرد، رنگ خورشید و نور و حیات است. زمانی استفاده از رنگ زرد سلطنتی فقط مختص امپراطوران چین بود. راهبهای جوان بودایی در دوره تحصیل لباسهایی به رنگ سفید بر تن می‌کنند، اما پس از رسیدن به مقام معلمی ردایی به رنگ زرد متمایل به نارنجی میپوشند. با این وصف رنگ زرد در باورهای بسیاری از فرهنگها نشانه ترس، بیماری و رنجوری تلقی میشود و مترادف است با مرگ برگهای درختان در پاییز. یکی از مراسم سنتی چینیها در سال نو هدیهدادن مقداری پول به یکدیگر درون پاکتهایی به رنگ قرمز است. آنها روی پاکت را با نمادهایی تزیین می‌کنند که نشانه خوشبختی است. در بعضی فرهنگها، رنگ سبز، رنگ گوناگون باورهای ضدو نقیض درباره رنگ زرد انتخابی فرشتگان محسوب میشود و این باور وجود دارد که اگر کسی از این رنگ استفاده کند فرشتگان مجازاتش می‌کنند. البته این باورهای آمیخته با خرافات ریشه در فرهنگها دارند و اکنون نیز در تزیین و رنگآمیزی بسیاری از اماکن و عالیم به مفهوم دیرینه رنگها توجه خاصی میشود.

قدرت رنگ قرمز

این رنگ همواره نشانه انرژی و قدرت بوده و به طور کلی رنگ مثبت تلقی شده است. چون رنگخون است و رنگ حیات محسوب میشود. در بیشتر فرهنگهای ملل از بومیان سرخپوست تا چینیها، رنگ خوشبختی موفقیت، ثروت و شادمانی و نشانه است. چینیها در سال نو از رنگ قرمز مریخ هم قرمز است و به نام سیاره فراوان استفاده می‌کنند. خاک سطح سرخ معروف است. در عهد رومیان باستان واژهد لاتین مارس ( مریخ) رب النوع جنگ و خونریزی بود و ماه مارس (نام ماه دوم سال میلادی) و عبارت لاتین حکومت نظامی  (law Martial )برگرفته از معنی این کلمه است.

سبز رنگ طبیعت

رنگ طبیعت و حیات جاودانی سبز است و در پرچم بیشتر کشورها این رنگ را میبینیم. اما رنگ سبز در میان مردم آمریکا و انگلستان شوم تلقی میشود. این باور خرافاتی ناشی از اسناد مکتوب  به یادگار مانده از دهه ۱۷۰۰ است. در آن ایام پوشیدن لباس سبز را نشانه مرگ میدانستند. در سال ۱۷۷۸ کارل ویلهم شیل (۱۷۴۲-۱۷۸۶) شیمیدان سوئدی آزمایشی را با آرسنیک انجام داد و رنگ جدیدی به وجود آورد که به رنگ سبز شیل معروف شد. در آن ایام از این رنگ در کاغذهای دیواری اتاقها فراوان میشد. شیل میدانست که آرسنیک ماده ای بسیار سمی است، اما هرگز فکر نمی‌کرد در اثر رطوبت، بخارات آرسنیک موجود در این رنگ به صورت گاز سمی در فضا پراکنده و سبب مرگ انسانها شود. افراد سرشناس بسیاری در آن ایام بر اثر استنشاق این گاز جانشان را از دست  دادند. سرانجام در اوایل دهه ۱۹۰۰ استفاده از رنگ سبزآرسنیک متوقف شد، اما گویا آن خاطره های تلخ در اذهان اروپاییان و آمریکاییها باقی مانده است. علت مرگ امپراطور فرانسه، ناپلئون (۱۷۶۹ -۱۸۲۱) که در جزیره سنتهلنا درگذشت. سرطان اعلام شد، اما در سال ۱۹۶۰ شایعات مسمومیت او بر سر زبانها افتاد و پس از آزمایش تکه ای از موی او ذرات آرسنیک در لابه لای آن کشف شد. همچنین در سال ۱۹۸۰ وجود رنگ سبز شیل در کاغذ دیواری اتاق او ثابت شد.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *