افغانستان، کشور جنگ و زیبایی

 

افغانستان نام کشوری‌است در آسیای مرکزی که پایتخت آن شهر «کابل» است. ایران، پاکستان، ترکمنستان،تاجیکستان، ازبکستان و چین همسایه‌های آن هستند. افغانستان کشوری‌است کوهستانی که به هیچ‌کدام ازدریاها راه ندارد اما رودخانه‌های زیادی دارد. هرچند افغانستان از سال ۱۲۹۸هجری شمسی به عنوان یک کشور مستقل شناخته‌شد اما تاریخی بسیار طولانی دارد. باستان‌شناسان قدیمی‌ترین نشانه‌های سکونت انسان در افغانستان را متعلق به ۵۰هزار سال قبل می‌دانند.

 

 تندیس‌هاس بودا در بامیان

افغانستان تا قبل از سال ۱۱۲۵هجری شمسی، همیشه جزیی از ایران و ایالتِ «خراسان بزرگ» بود. البته گهگاهی در طول تاریخ حکومت‌های مستقلی مثل کوشانیان و هپتالیان در آن نواحی تشکیل شد اما به‌طور کلی بخشی از ایران بود و شهرهایی مثل بلخ، هرات و کابل از مهم‌ترین شهرهای تاریخ ایران و افغانستان بودند و هستند. افغانستان به دلیل قرار گرفتن در مسیر «جاده ابریشم»* از قدیم مورد توجه بوده و به همین دلیل لقب «چهارراه فرهنگ‌های باستان» را دارد. افغانستان به‌دلیل کوهستانی بودن سرشار از معادن مختلف فلز مثل طلا، نقره، آهن و سنگ‌های قیمتی مثل لاجورد و فیروزه است و این مواد را از طریق جاده ابریشم تا به سرتاسر دنیای باستان از چین گرفته تا یونان صادر می‌کرد. امروزه نیز فیروزه و لاجورد افغانستان شهرت جهانی دارد.

اما چرا افغانستان؟

اسم این کشور برگرفته از یکی از اقوام ساکن این منطقه یعنی «افغان»ها یا همان «پشتون»هاست. این اسم در متن‌های دوره ساسانی به‌صورت «ابگان» آمده‌است. در سال ۱۳۰۲هجری شمسی، در قانون اساسی این اسم به عنوان اسم رسمی این کشور تصویب شد. واژه‌ی افغان امروزه برای همه‌ی شهروندان کشور به‌کار می‌رود. در بعضی منابع نیز اسم‌های «آریانا» و «آریانستان» نیز استفاده می‌شده. در شاهنامه فردوسی نیز به‌عنوان یکی کهن‌ترین آثار حماسی فارسی، اسامی بسیاری از شهرها و رودها و کوه‌های واقع در افغانستان آورده‌شده از جمله کابل، هرات، بلخ، بدخشان، نوبهار، رود هیرمند، رود جیحون، کوه هندوکش و…

افغانستان کشوری که از اقوام مختلف تشکیل شده و دارای قدمت تاریخی کهن است

زبان رسمی مردم افغانستان «فارسی دری» و «پشتو» است و اگر اکثریت مردم ولایتی با یکی از زبان‌های ازبکی، ترکمنی، پشه‌ای، نورستانی، بلوچی و پامیری صحبت کنند، به‌عنوان زبان رسمی سوم آن ولایت تعیین می‌شود.

امروزه حدود ۹۹درصد مردم افغانستان مسلمان هستند و کمتر از ۱درصد پیروان ادیان دیگر از جمله بودایی، هندوئیسم، یهودی و مسیحی در این کشور زندگی می‌کنند. اما پیش از فتح افغانستان به دست مسلمانان، پیروان ادیان مختلف به‌خصوص بوداییان و هندوها جمعیت زیادی داشتند و تعداد زیادی از آثار تاریخی باشکوه افغانستان از جمله تندیس‌هاس بودا در بامیان و استوپاهای* چشمه معاذالله متعلق به آن‌ها بوده‌است. البته ناگفته نماند که پس از تصرف افغانستان به دست گروه تروریستی طالبان* بیشتر این آثار ارزشمند بخاطر این‌که نماد ادیان دیگر غیر از دین اسلام بودند، نابود شدند!

هم چنین افغانستان از ۴گروه قومی بزرگ شامل پشتون‌، تاجیک، هزاره و ازبک تشکیل شده. حدود ۴۲درصد آن‌ها پشتون، ۲۷درصد تاجیک، ۲۰درصد هزاره، ۹درصد ازبک و بقیه شامل ترکمن‌، ایماق، بلوچ، پشه‌ای، براهویی، پامیری و.. است.

 

توضیحات:

جاده ابریشم:‌ جاده‌ای که از زمان تشکیل قدیمی‌ترین تمدن‌ها، از چین تا یونان باستان امتداد داشت و کالای تجاری مختلفی از جمله ابریشم، ادویه، کاغذ و.. رد و بدل می‌شد. بخش بزرگی از این راه، از ایران و افغانستان می‌گذشت و سودهای بسیار زیادی برای حکومت‌ها داشت.

استوپا :‌ بناهای نیم‌کره مانند که پیروان دین بودایی برای انجام اعمال مذهبی از آن استفاده می‌کردند. در افغانستان نیز نمونه‌هایی از این استوپاها یافت شده‌است.

گروه تروریستی طالبان:‌ اسم گروهی از مخالفان دولت فعلی افغانستان با عقاید افراطی اسلامی که با حمایت برخی از کشورها در دوره  ای حکومت را به‌دست گرفتند و جنایات بسیاری انجام دادند.

 

نویسنده: انسیه یعقوبی

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *