اشک ارغوانی درخت

اشک ارغوانی شعر احساسی
لاله عباسی دردانه ما؛

پیچ خورده در باور سرخابی خود***

گل سرخ خشکی وسط دفتر شعر؛

گر چه پژمرد ولی عطر ضعیفی از باغچه را با خود داشت***

حرفها میجوشید در میان باد و درخت باغچه

اما غرق سرخابی ها دگر از آن گل سرخ سراغی نگرفت***

آفتاب کج میکرد دکل کشتیش را کم کم٬

دریایی از پاییز هم روی زمین مواج بود***

روی ساحل باغچه ها پرشدازاشکهای ارغوانی درخت ٬

جز بهار چه کسی پیرهن دلداری را به تن درخت ها‌ سبز میکرد***

****باران ابراهیمیان****

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *