چطور با پدر و مادرم در مورد دوره بلوغ صحبت کنم

همۀ ما این دوران را گذراندیم و از فراز و نشیبش عبور کردیم، این اتفاق در طبیعت انسان است و به منطقه خاص و یا آدم خاصی مربوط نیست، پس بهتر است به این فکر کنی که می­شود خیلی راحت تر از آنچه که آدم فکرش را می­کند با این پدیده روبه ­رو شود. اگر دختر باشی شک نکن که مادرت و مادر بزرگت و مادرمادر بزرگت همه این حال و هوا را داشته اند مثل تمام زنان دنیا، پس جای نگرانی نباید داشته باشی و به راحتی حرف هایت را بزن و سوال هایت را بپرس. اگر هم پسر باشی باید این را بدانی که پدرت و همه مردان دنیا احساسات تو را داشته اند و بعد از این هم پسرهای کوچک تر از تو روزی در این سن و سال باز همین تجربیات را خواهند داشت، پس خیالت راحت و مطمئن باش که والدین بیشتر از آنچه تصورش را میکنیم میدانند و تجربه دارند و میتوانند کمک بسیار خوبی برای ما باشند.

چطور با پدر و مادرم در مورد دوره بلوغ صحبت کنم

اگر در ارتباط و راحت حرف زدن با والدینت مشکل داری و یا نمیتوانی چنین مسئله ای را به راحتی عنوان کنی به تو چند راهکار میدهیم:

۱-اول از همه زمان و مکان مناسب را انتخاب کن. وقتی پدر و مادرت عجله دارند و یا سرشان شلوغ است بهتر است تنها بگویی میخواهی در زمانی مناسب با آنها صحبت کنی، همین کافیست. وقتی اوقات آزادی داشتند، سرشان خلوت بود بهتر است از آنها بخواهی زمان مناسبی برای صحبت کردن را به تو بدهند، مثلا با پدرت بروی پارک قدم بزنی و یا در کافه ای دنج او را به قهوه دعوت کنی، کنار مادرت بنشینی روبه روی تلویزیون و یا هنگامی که به کارهای خانه می­رسد و یا اینکه با یکدیگر نهار را بیرون بروید. مکان مناسب را انتخاب کن جایی که دیگران به ویژه اعضای خانواده که دوست نداری صدای شما را بشنوند نباشند و سپس صحبتت را شروع کن.

۲-از قبل به چیزهایی که میخواهی بگویی فکر کن و چند بار جملات و واژه هایی را که انتخاب کرده­ای تمرین کن، از چیزی که موجب اضطراب و دلنگرانی تو شده به راحتی صحبت کن، اگر صحبت رو در رو و نگاه در چشم های طرف باعث می­شود استرس تو بیشتر شود در کنارشان بنشین و از مشکلی که باعث دلهره تو شده بگو. اگر ممکن است عادت ماهیانه شوی و از آن دلهره داری، اگر نیاز به خرید لباس زیر جدیدی را احساس میکنی مطرح کن و نگذار برایت به مشکل بزرگی تبدیل شود.

چطور با پدر و مادرم در مورد دوره بلوغ صحبت کنم

۳-وقتی که توانستی حرفت را بزنی به خودت تبریک بگو که این مشکل را حل کردی و سپس منتظر پاسخ بمان.

شاید کمی بخواهند فکر کنند، نگران نباش و مطمئت باش بهترین پاسخ را خواهی گرفت. گاهی ممکن است نگران تو شوند پس از احساسشان سوال کن و بپرس آیا در سن تو که بودند همین مشکلات را داشتند یا خیر و سپس به آن ها اطمینان بده که میتوانی دو یا سه ماه دیگر مجدد برای چنین سوال هایی با آنها صحبت کنی.

۴-بهتر است برای صحبت راجع به چنین مسائلی قراری بین خودت و آن ها بگذاری، اگر صحبت برایت سخت میشود بهتر است دفتری تهیه کنی و در آن برای والدینت یادداشت بگذاری تا بخوانند و پاسخ دهند در غیر این صورت نشانه و یا قراری بگذار تا بتوانی در زمان و مکان مناسبی مجدد استرس ها و سوالهایت را بگویی و یا زمانی که کمک شان را میخواهی از طریق نشانه ای که برای هم گذاشته اید از حال تو مطلع شوند، این نشانه میتواند یک روبان قرمز روی در و یا یک عروسک یا گل در آشپرخانه باشد تا والدینت بدانند تو میخواهی با آن ها صحبت کنی و یا از بروز چالش های جدید دوران بلوغت دچار استرس و دلهره شده ای و سپس به آنها فرصت بده تا به تو پاسخ دهند و بتوانند کمک به تو را به خوبی مدیریت کن و فراموش نکن که نگرانی شان را درک کنی.

۵-یخ را بشکنید و سعی کنید خیلی راحت و صمیمی راجع به مسائل این چنینی با پدر و مادر خودتان صجبت کنید و احساسات مشابه آنها را وقتی همسن شما بودند را بپرسید، این حلقه ارتباطی را حفظ کنید و بدانید به آن نیاز دارید.

هیچ چیز غیر طبیعی وجود ندارد، شما مانند همه مردم در دنیا هستید همه قبل از شما همین احساسات را داشته اند و بعد از شما هم خواهند داشت.

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *