من میخوام یک بوکسور حرفه ای بشم

خیلی از پسرها و دخترها ورزش بوکس را خیلی جدی دنبال میکنند و دوست دارند مثل قهرمانان رشته ورزشی بوکس به موفقیت برسن مثل تایسون . خب براینکه در این ورزش به موفقیت برسین و یک بوکسور حرفه ای بشید چیکار باید کرد ؟

مرحله اول: تبدیل شدن به یک بوکسور تازه کار

یک سازمان بوکس مختص تازه کار ها در محل خودتون پیدا کنید.

۱ – یک سازمان بوکس مختص تازه کار ها در محل خودتون پیدا کنید.

به راحتی میتونید این کارو با سرچ کردن در اینترنت یا صحبت کردن با هم باشگاهی هاتون انجام بدید. زمانی که آماده این کار شده باشید مربی شما در این زمینه با شما صحبت خواهد کرد.

این قسمت از کار بیشترین کاغذ بازی رو داره و باید برای حضور در مسابقات ثبت نام کنید.

به عنوان یک بوکسور تازه کار ثبت نام کنید.

۲ – به عنوان یک بوکسور تازه کار ثبت نام کنید.

این کار با پر کردن یک درخواست نامه و تحت معاینه فیزیکی قرار گرفتن توسط دکتر انجام میشه.

در این مرحله شما باید با پند نفر از مسئولین در این زمینه صحبت کنید تا مجوز شرکت در مسابقات را بگیرید. در نهایت با مقداری کار اداری و ارزیابی سلامت فیزیکی و مقدار ناچیزی هزینه کردن این مرحله را پشت سر خواهید گذاشت.

شرکت در مسابقات قانونی بوکس

۳ – شرکت در مسابقات قانونی بوکس

در این مرحله شما با به شرکت در این مسابقات شروع به کسب تجربه های لازم میکنید. نتایج این دسته از مسابقات جزو رکورد های شما محسوب نمیشه و در واقع بهترین راه به دست آوردن تجربه برای بوکسور های تازه وارده. از طریق رابط هاتون و سازمان بوکسی که توش ثبت نام کردید میتونید مناسبت ها رو دنبال کنید و توی مسابقات شرکت کنید.

در این رده بوکسور ها از نظر سن، وزن و رکورد دسته بندی میشن.

حرفه خودتون رو به عنوان یه بوکسور آماتور شروع کنید.

۴ – حرفه خودتون رو به عنوان یه بوکسور آماتور شروع کنید.

فرق بین مسابقات آماتور و حرفه ای بوکس در اینه که توی مسابقات آماتور ها اجازه دارن از محافظ سر استفاده کنن. محافظ سر برای مبارزان تازه کار بسیار ضروریه چرا که از آسیب های مهلک جلوگیری میکنه تا کم کم بوکسور یاد بگیره که چطور باید از خودش دفاع کنه.

همونطور که گفته شد طبق سن، وزن و رده دسته بندی میشید. با مسابقات محلی و منطقه ای شروع میکنید و هرف بلند مدتتون شرکت در مسابقات کشوری خواهد بود.

لازم نیست توی هر مسابقه ای که جای خالی وجود داره شرکت کنید.

۵ – لازم نیست توی هر مسابقه ای که جای خالی وجود داره شرکت کنید.

بعضی از مربی ها خیلی عجول هستن. اونا تشویقتون میکنن که حتما باید توی فلان وزن و فلان رقابت شرکت کنید در صورتی که فقط پی منافع خودشون هستن. بعضی وقتا از نظر سلامتی اصلا صحیح نیست که توی بعضی مسابقات شرکت کنید و ممکنه آسیب ببینید. فقط زمانی تو مسابقات شرکت کنید که خودتون احساس آمادگی دارید نه وقتی که مربی بهتون میگه که باید در این مسابقه شرکت کنی.

ببینید که وزن شما اصولا در چه بازه ای قرار داره (البته اگه به وزن دلخواه و مناسب برای شرکت در مسابقه رسیدید). ممکنه که بخواید توی یه وزن پایین تر یا بالاتر رقابت کنید و برای این کار باید وزن خودتونو به اون حد برسونید. اما برای تنظیم وزن زیاد به خودتون فشار نیارید که احتمال آسیب دیدگی هست.

به آمادگی بیشتری برسید.

۶ – به آمادگی بیشتری برسید.

قراره که در این مسابقات با استعداد های قوی و بسیار آماده تری رقابت کنید. ممکنه که فکر کنید الان آماده هستید اما در طول مسابقه وقتی بحث استقامت پیش بیاد، ممکنه که نظرتون عوض بشه. در این سطح شما باید توانایی این کار ها رو داشته باشید :

دویدن ۵ تا ۸ کیلومتر بدون خسته شدن بیش از حد

طناب زنی بی وقفه به مدت نیم ساعت

مشت زدن به کیسه بوکس به مدت یه ربع بی وقفه

آماده بودن برای مبارزه با هر بوکسور تازه کار از هر باشگاهی (البته نه بوکسور های تازه کاری که کم کم به مرز پختگی رسیدن و بالای ۱۰۰ تا مسابقه دادن)

مبارزه کردن تا دو برابر تعداد راند های مورد نیاز (مسابقات تازه کار ها سه رانده هستش)

 

مرحله دوم :تبدیل به یک بوکسور حرفه ای شدن

توانایی دفاعی، سرعتی، قدرتی و خود مختاری خودتونو بالا ببرید.

۱ – توانایی دفاعی، سرعتی، قدرتی و خود مختاری خودتونو بالا ببرید.

شرح هر کدوم از این موارد :

دفاع : بین ۶۰ تا ۱۵۰ مشت در هر راند از نواحی مختلف به سمتتون میاد. مهم نیس مشت های شما چقد قویه، مهم اینه که شما اون استقامت شانه رو پیدا کنید و بتونید دفاعتون رو بالا بیارید و از خودتون دفاع کنید.

سرعت : شما قراره که با سریع ترین بوکسور هایی که تابحال دیدید مبارزه کنید. مهم نیس که قدرت شما چقدره، اگه که نتونید برای زدن ضربه خودتون سرعت کافی رو داشته باشید، به هیچ جایی نخواهید رسید.

قدرت : داشتن تکنیک مناسب همراه قدرت بسیار ضروریه. درسته که ضربات محکم و وحشیانه طی مسابقه بسیار تعیین کنندس ولی باعث خستگی هم میشه. باید بتونید تمرکز کنید و قدرت خودتونو کنترل کنید. با هدر دادن این قدرت به راحتی مسابقه رو میبازید.

خود مختاری : تو این مرحله باید به حدی حرفه ای شده باشید که حرکاتتون به صورت خودکار انجام بشه. شما وقت فکر کردن ندارید “خیلی خب الان باید یه آپرکات از چپ بزنم… دستاتو بیار بالا پسر… اوه، الان زمان داکه” و اینجور چیز ها. هر حرکتی باید بی درنگ انجام بشه.

 یه مدیر پیدا کنید.

۲ – یه مدیر پیدا کنید.

مدیری که انتخاب میکنید با رابط های خودش بین برگزار کننده های مسابقه، به پیشرفت شما کمک میکنه. شما الان در مرحله ای هستید که درآمد دارید و با استخدام یه مدیر ۲۰ درصد از درآمدتون به مدیر و برگزار کننده های مسابقات میرسه که البته چیز بدی هم نیست چون اون ها به معروف شدن شما کمک میکنند.

الان دیگه باید توی جامعه بوکس غوطه ور باشید و میدونید که کدوم مدیرا توی منطقه خودتون حضور دارن و کدوما مجوز دارن. اگه دارای استعداد باشید، مدیریت کار های شما رو بر عهده میگیرن. فقط مطمئن شد مدیرتون کسی باشه که بتونید باهاش ادامه بدید و قابل اطمینان باشه.

 از کار روزانه خودتونو دست نکشید.

۳ – از کار روزانه خودتونو دست نکشید.

از میون این همه بوکسور فقط بهترین بهترین ها هستن که ماشین های گرون قیمت سوار میشن و پول پارو میکنن و شاید کلا در طول سال دو سه تا مبارزه کنن. یه طبقه متوسطی هم هست که هرازگاهی مسابقه هاشون که توی تلویریون هم پخش میشه رو میبرن و مقدار قابل توجهی پول بدست میارن. بعد از اونا دیگه بقیه بوکسور ها هستند. با بوکسور شدن شما فورا توی سکه های طلا حموم نمیکنید پس بهتره کار خودتونو فعلا خفظ کنید.

تقریبا ۵۰ درصد از درآمد شما از مسابقات بوکس به زیر دست هاتون مثل مدیر و … میرسه. درآمد خودتونو با نگه داشتن یه کار نیمه وقت در کنار بوکس، ثابت نگه دارید.

مجوز بگیرید.

۴ – مجوز بگیرید.

باید به یک انجمن حرفه ای بوکس ملحق بشید و مجوز بوکس خودتونو از کمیته بوکسی که توش مسابقه میدین بگیرید. این پروسه یه دوره ای داره که بهش میگن “سوپ الفبا”. به این خاطر این اسمو بهش دادن چونکه شرکت ها یکی پس از دیگری برای این قضیه به وجود اومدن و اگه شما از یکیشون خوشتون نیومد، چندین انجمن دیگه وجود داره تا بهشون ملحق بشید.

به بالا ترین مقام ها برسید.

۵ – به بالا ترین مقام ها برسید.

هدف نهایی شما دریافت کمربند قهرمانی هستش. اگه بتونید کمربند قهرمانی خودتونو توی سه تا از چهار انجمن حفظ بکنید، لقب ابر قهرمان میگیرید و اگه این عدد به چهار برسه، بقل قهرمان بلامنازع به شما داده میشه.

رسیدن به قهرمانی خیلی طول میکشه و نیاز به سخت کوشی داره. به علاوه مسائل مربوط به مصدومیت و شکست هم وجود داره و طی این مسیر باید خیلی قوی باشید. بوکس راهیه برای بیرون کردن ضعف از بدن و ذهن.

به بوکسور های حرفه ای نگاه کنید تا براتون الهام بخش باشن.

۶ – به بوکسور های حرفه ای نگاه کنید تا براتون الهام بخش باشن.

رسانه راهیه برای تجلیل از یک سری افراد خاص. مشهور ترین بوکسور ها اونایی بودن که از کاریزمای بالایی برخوردار بودن و دائم جلو دوربین بودن مثل جک دمپسی. ولی اگه بخوایم عمیق تر نگاه کنیم، شهرت مال آدمای کلیشه ای نخواهد بود.

یادتون باشه که استعداد و موفقیت لزوما به معنی افتخار نیستن. جین تانی دوبار دمپسی رو شکست داد ولی رفتار خود دارانه اش باعث شد همیشه از توجه انظار عمومی دور بمونه. درست بر خلاف حریف اجتماعی و برون گرای خودش. همه بوکسور ها به دنبال شهرت نیستن.

نیاز به اعتماد به نفس دارید که میتونید تمام این کار هارو انجام بدید؟ بریم سراغ کالوین بروک. “بوکسور باندار”. اون یه مرد تحصیل کرده با سابقه قانونی به عنوان یه بانکدار بود وقتی که تبدیل به یه بوکسور حرفه ای شد. اگه الان دانشجویید و هنوز شروع نکردید باید بگم که هنوزم برای شروع دیر نیست.

از طرف دیگه شما همیشه هم جوون نمیمونید. خوان دیاز ملقب به “بچه گاومیش” در ۱۶ سالگی به یه بوکسور حرفه ای تبدیل شد. درسته که زیاد دووم نیاورد ولی به هر حال اون وارد این عرصه شد. الان دیاز مدرک حقوق گرفته و هنوز که هنوزه هم در زندگی خودش آدم موفقیه. بهرحال هر کدوم از این مسیر ها رو پیش بگیرید، مطمئنا عاقبت خوبی در انتظارتون هست.

مقاله مرتبط:

آموزش ساخت کیسه بوکس

مطالب مرتبط

۱ دیدگاه

  1. رامین گفت:

    مقاله ی خوبی بود ولی برای کشور های خارجی مخصوصا امریکا … توی ایران این پروسه ها جواب نمیده چون هیچ باشگاهی به طور تخصصی روی بوکس کار نمی کنه و راه حرفه ای شدن خیلی سخته

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *