عطر ماه

عطر ماه

گرفت پیرهن شبم ٬ عطر ستاره ی تورا
تو عطر ماه میدهی ببخش ستاره ام مرا
طنین تو پیچیده باز در کوچه های عاشقی
ساکت شده سایه ی من در پی آواز شما
سطری نوشته ام به شوق از سر دلداده گیم
سیاه نشد بدست تو تک ورقی به نام ما
گرتشنه کند صبر مرا٬ ندیدن روی شما
یک جرعه اشک میشوم به یاد چشمان شما
روزی رسد آفتاب را باهم قسمت میکنیم
سهم من ار نوری شود قبول کن مال شما
ابری شود گر آسمان من چتر میشوم تورا
باران نبارد بر سر گلبرگ نازک دل ما
در کوچه ها با من بیا در شب من٬ چون نور ماه
دو سایه در کنار هم تا محو شود در صبحگاه

باران ابراهیمیان

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *