زنگ انشا: نامه

 

به خدمت دوستم درخت سنجد که پیش «چشمه کور» است :

درخت خوب و زیبایم، سنجد پوست قهوه ای، حالا تو در کنار ((چشمه کور)) هستى و برف شاخه هایت را پوشانده است و ریشه هایت خشک شده است. سه چهار ماه می شود که سری به تو نزده ام و خیلی برایت ناراحتم. میدانم که بعضی از بچه ها می آیند وشاخه های تو را می شکنند.

درخت خوبم آب میخوری؟ تشنه ات نمی شود؟ آب آنجا هست که تور بخوری تا تشنه ات نشود؟ نگویی که مرا فراموشی کرده است.

درخت سنجد زمستان

من همیشه به فکر تو هستم و با خود می گویم راستی دوست من چه می کند؟

دوست  عزیزم، منتظرم که بهار بیاید و تو برگ سرسبز و پر شکوفه به خود بگیری  و من بیایم آب بتو بدهم و کمی در سایه ی تو استراحت کنم. تابستانها تو سنجدهای سرخ قشنگ قشنگ می دهی و من می آیم و  کمی بالای شاخه های بزرگ تو می نشینم و کمی سنجد می خورم و یک دقیقه آواز می خوانم. بعد مقداری سنجد توی جیبم می ریزم و به خانه بر می گردم

اسماعیل امجدیان- کلاس سوم-

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *