دو کلمه حرف حساب

تاریخچه علم حساب

واژه حساب از محاسبه میاد. حساب دانش عدد ، عمل های مربوط به اون و بیان ویژگی های اون است. در زندگی روزانه در هر گامی که بر میداریم  به حساب نیاز داریم. حساب قدیمی ترین بخش از دانش ریاضی است و قدمت زیادی داره.

بسیاری از قوم ها مثل ایرانی ها ، مصری ها و چینی ها و بابلی ها و حتی اقوامی که ساکن قاره آمریکا بودن، مثل مایاها و آزتک  ها با حساب کار می کردن. اونها به حساب کردن و شمردن و اندازه گرفتن چیزها نیازمند بودن. مثلا مصرهای برای محاسبه تعداد  واندازه سنگ هایی که در ساختن هرم ها بکار می رفت از حساب استفاده می کردن اونها همین طور لازم داشتن که روش هایی برای محاسبه حجم  هرم ها کشف کنن.

مرروی بر تاریخ پیدایش عدد

در آغاز ، عدد بصورت محدود بود. حتی عدد را تا ۲ بیشتر نمی تونستن بشمرن. بعضی جاها هم تا ۶ بیشتر نمی تونستن بشمرن. و بعد از اون را می گفتن بسیار. هنوز هم در بسیاری از زبانها هفت به معنای بسیار است. در فارسی ضرب المثلی داریم که میگه “هفت باز گز کن ، یک بار پاره کن”. گز واحد اندازه گیری طول در قدیم بوده است. در این ضرب المثل منظور این نیست که درست هفت بار عمل کن بلکه منظور از ۷ اینجا بسیار است.

در زبان روسی هم ضرب المثلی است که میگه هفت نفر منتظر یک نفر نمی مونن. که باز هم معنی ۷ اینجا کلمه “بسیار” است.

در قصه های کودکان ، وقتی از پادشاهی صحبت میشه که در قصری زندگی می کرد که هفت برج و بارو داشت ، باز منظور اینه که این قصر برج و باروهای بسیار داشت.

هفت دریا، هفت سرزمین، هفت آسمان و… همه جا هفت به معنای بسیار است.

عدد نحس

عدد سیزده هم چنین سرنوشتی داره. دوازه را دوجین می گفتن و چون بعد از آن را نمی شناختن ، به او نام دوجین شیطانی می گفتن. از اینجا عدد سیزده نحس شد چرا که بعد از ۱۲ برای آنها ناشناخته بود و خبر از ابهام و تاریکی  می داد .

نمونه های دیگه ای هم ا این گونه عدد ها داریم . چهل چراغ به معنای درست ۴۰ چراغ نیست  یا هزارپا به معنای این نیست که این جانور ۱۰۰۰ پا دارد.

ابتدا از انگشتان دست برای شمردن استفاده می کردن

بعضی عدد  ها هم نشانه عدد شماری بوده است.  دست پنج انگشت داره و اکثر چیزها را با کمک انگشت های دست می شمردن. برای همین واژه پنج از کلمه پنچه گرفته شده است ، زیر پنجه دارای ۵ انگشت هست. در زبان فارسی کلمه سی با کلمه سه هم ریشه است.  همین طور چهل با جهار و پنج با پنجاه ولی واژه بیست هیچ ربطی به واژه دو نداره. این موضوع به این خاطر است که  عدد ۲۰ به معنای انگشتان دست و پاست و در زمانهای دور مبنای عدد شماری بوده است.

برگرفته از کتاب تاریخ ریاضیات نوشته پرویز شهریاری

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *