دبیرستان با استرس بالا

چگونه می‌توان بین آماده کردن دانش‌آموزان برای دانشگاه، و تضمین دادن این نکته که قرار نیست در این فرآیند فشار زیادی به آن‌ها وارد شود، تعادل برقرار کرد؟

بچه‌هایی که به دبیرستان خصوصی نخبگان، می‌روند از مزایای زیادی سود و لذت می‌برند. آن‌ها به کلاس‌های آکادمی چالش برانگیز در موسسات معتبر دسترسی دارند که این موسسات، کارکنانی دارند که با استفاده از امکانات، دانش‌آموزان را به خوبی برای دانشگاه آماده می‌کنند. والدین سالیانه، ۱۰هزار دلار پرداخت می‌کنند تا فرزندانشان از این امتیاز‌ها بهره‌مند شوند.

دبیرستان با استرس بالا

همچنین امکان دارد، به خاطر سختی‌هایی که این فرصت‌ها و امکانات ایجاب می‌کند، هزینه‌ای اضافی را برای دانش‌آموزان در بر داشته باشد. مطالعه‌ای اخیرا انجام شده است، و با دانش‌آموزان مصاحبه‌هایی انجام شده است که نشان می‌دهد در تعداد انگشت‌شماری از دبیرستان‌ها، نصف دانش‌آموزان به شدت تحت تاثیر (فشار درسی)قرار دارند. نتایجی که به دست آمد، شگفت‌آور نبودند-بین تکالیف درسی مورد نیاز برای کلاس‌های پیشرفته، تمرین‌های ورزشی، فعالیت‌های اضافی مانند موسیقی و انجمن‌های دولتی و… . این روز‌ها بچه‌های خوش‌شانسی که به این امکانات و فرصت‌ها دسترسی دارند، کمتر دچار افسردگی و ناراحتی می‌شوند. این فعالیت‌ها و تجربه‌ها، باعث می‌شود که بچه‌ها در طی زمان و برای ورود به دانشگاه پخته‌تر شوند و تاثیرات روحی و جسمی استرس و فشار را برای زندگی در سنین بزرگ‌سالی درک کنند. این‌ کلمات سخنان “ماریا گوادز”، دانشمند محقق دانشگاه نیویورک، دانشکده‌ی پرستاری، می‌باشد.

مشکل اینجاست که حداقل برخی از فشار‌های تحصیلی و آکادمیک، حتمی و تضمین شده است. این مسئله، رقابتی‌تر از مسئله‌ی ورود به دانشگاه می‌باشد. بنابراین این مسئله در بین دانش‌آموزان حاکم است، که در مدرسه‌هایی با حس رقابتی بیشتر ثبت نام کنند، تا نمونه‌کارها و توانایی‌های خودشان را بهتر نشان دهند. و والدین و معلم ها نیز برای این کار آن‌ها را مجبور می‌کنند. این دانش‌آموزان تاکتیک‌های مختلفی برای مقابله پیدا می‌کنند، که در برخی موارد درست و سالم نیستند. پس چگونه والدین و مدیران می‌توانند این فرهنگ استرس و فشار را عوض کنند، در حالی که بچه‌ها را مجبور می‌کنند که به حداکثر توانایی خودشون برسند؟

در اصل، استرس به گونه‌ای تعریف می‌شود که هر گونه تغییر و یا فشار، در محیط و جو اطراف را می‌گویند. بسیاری از مردم فکر می‌کنند که استرس چیز بدی است، ولی در حقیقت، بسیاری از مردم به مقداری از آن نیاز دارند. “مقدار کمی استرس و فشار و به حد اعتدال آن، می‌تواند برای مدارس عالی به شیوه‌های مختلف، کمک‌کننده و مفید باشد.

این قضیه برای حرکت رو به جلو به آن‌ها کمک می‌کند. ” این جمله را ماری آلوورد، روان‌شناس مخصوص نوجوانان در ماریلند، بیان می‌دارد. بلوغ، دوره‌ی زمانی مهمی برای یاد گرفتن چگونگی مقابله با استرس و فشار می‌باشد. زیرا که در این صورت، نوجوانان بهتر می‌توانند در دانشگاه و زندگی بزرگسالی با آن کنار بیایند.

” مقدار کمی استرس و فشار و به حد اعتدال آن، می‌تواند برای مدارس عالی به شیوه‌های مختلف، کمک‌کننده و مفید باشد. این باعث انگیزه‌گرفتن آن‌ها برای درس خواندن بهتر شود.”

 

آلوورد می‌گوید اما میزان استرس زیاد، اثرات بسیاری بر روی جسم و مغز در بر دارد. به بیان کوتاه‌تر می‌تواند باعث اضطراب شود، در طول مدت‌ زمان‌های طولانی بالا آمدن سطح هورمون‌های استرس، میتواند باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن شود. باعث بیماری و مشکلات قلبی، تشدید تنفس، مشکلات مربوط به دستگاه گوارش، و آورنده‌ی اضطراب و افسردگی مزمن شود. این مسائل برای هر شخصی بد است به ویه برای دانش‌آموزان دبیرستانی می‌تواند بدتر باشد. کالج‌ها این شکایت را دارند که بچه‌ها در حال جداشدن هستند، آن‌ها حذف می‌شوند و یا مدت زمان زیادی طول می‌کشد تا فارغ‌التحصیل شوند. این موضوع به لحاظ توسعه  برای آن‌ها مناسب نیست که به شدت کار کنند. “گوادز” یکی از نویسندگان مطالعه اخیر، این سخنان را بیان می‌دارد.و به این خاطر که هر شخصی ظرفیت‌های مختلفی برای استرس دارد، سخت است تشخیص دادن و دانستن این که کی یک دانش‌آموز به نقطه ضعف سلامتی خود رسیده است.

یک مطالعه‌ای که در ژورنال مرز‌های روانشناسی، اخیرا چاپ شده است، بر روی دانش‌آموزان نخبه‌ی دو دبیرستان ساحل شرقی، تمرکز کرده است. یک جمعیتی که توجه تحقیقاتی کمی دریافت کرده‌اند. محققان با تعداد ۱۲۸ دانش‌آموز، معلم، و مدیر در مورد سطح استرس و روش‌های مقابله با آن مصاحبه کردند. آن‌ها متوجه شدند که ۴۹  درصد دانش‌آموزان احساس میزان زیادی استرس در فعالیت‌های روزمرشان دارند.نصف آن‌ها سه ساعت و یا بیشتر بر روی تکالیفشان وقت می‌گذارند. و تشخیص داده شد که ۲۶ درصد آن‌ها دچار افسردگی هستند.(چهار برابر آمار جهانی ۶ درصد.)

 

گزارش داده شد که تقریبا نصف دانش‌آموزان مقدار زیادی استرس، در کار‌های روزمرشان دارند.

 

تعیین دقیق این که این استرس دقیقا از کجا می‌آید کار آسانی نیست..” دانش‌آموزان توضیح دادند که کار مدرسه، نمره‌ها و پذیرش در دانشگاه، منبع و منشا اصلی استرس‌های آن‌ها می‌باشد.” نتایج تحقیق این موضوع را نشان داد.

ولی بسیاری از دانش‌آموزان فقط به خاطر فشار‌های والدین و معلم‌ها و همسالان خود، دچار استرس می‌شوند.

فرهنگ مدرسه‌ای بدون شک، نقش اساسی را ایفا می‌کند.” در واقع، استرس مزمن به عنوان واحد ارزی فرهنگی در مدارس خصوصی با جو رقابت بالا تعیین شده است.جایی که دانش‌آموزان میزان سختی سطح مدرسه را با مقدار استرس و فشاری که تجربه می‌کنند، می سنجند.” نویسندگان این مطالعه این عبارات را بیان داشته‌اند. ذکر این نکته مهم است که، استرس فقط برای بچه‌های ممتاز و ثروتمند اتفاق نمی افتد، در حقیقت این موضوع تاثیرات فراوانی بر قشر‌های به شدت بالا و به شدت پایین اجتماعی و اقتصادی جامعه دارد. این سخنان را ” بو پائول” پروفسور جامعه شناسی در دانشگاه آمستردام هلند، و نویسنده‌ی کتاب ” مدارس سمی”، که شامل سال‌ها تجربیات پائول در این زمینه می‌باشد، بیان داشته است.اما به هر حال مقایسه‌ی سطح استرس در مدارس گران و فقیر شاید مانند مقایسه‌ی پرتقال و سیب باشد، زیرا که عوامل و سبب‌ها بسیار متفاوتند.پائول می‌گوید: در مدارس فقیر، به لحاظ امنیت جانی و فیزیکی مدارس تنش‌زا واسترس‌زا می‌باشند. پائول همچنین مثال‌هایی از سناریو‌ها و اتفاقات خطرناک را در این مدارس فقیر می‌آورد. ریش تراشیدن، فعالیت‌های باندی، و دعوا برای اعاده‌ی تسلط بر اطراف.

به خاطر همین عوامل، استرس و فشاری که این دانش‌آموزان تحمل می‌کنند بسیار شدید‌تر و بزرگ‌تر است. و زندگی آن‌ها نسبت به دانش‌آموزان مدارس گران‌تر، بیشتر در پارچه بافته شده است.(گره بیشتری دارد.) سخت است که این استرس‌ها و فشار‌ها در مدارس فقیر را ازبیرون از مدرسه، جداسازی و کنترل کرد. درست مانند مسائل خانوادگی و شرایط ناپایدار زندگی. اما با این حال حتی والدینی که تحصیلات فرزندان را در اولویت‌های بالای زندگی خود قرار می‌دهند، هم اغلب ناتوان از جلوگیری از این استرس‌هایی هستند که محیط مدرسه بر فرزندانشان تحمیل می‌کند.

پائول بیان می‌کند:” والدینی که شرایط اجتماعی و اقتصادی مناسبی  برای دور نگه داشتن فرزندانشان از این مدارس استرس‌زا ندارند.”

مدارس فقیر بسیار از نظر سلامت فیزیکی استرس‌زا و تنش‌زا هستند، استرسی که این دانش‌آموزان تجربه می‌کنند بسیار بیشتر است.

استرسی که دانش‌آموزان در این مدارس تجربه می‌کنند، شاید بسیار بیشتر از مورد مشابه در مدارس نخبگان باشد. اما به طور شگفت انگیزی راه مقابله با آن یکسان است. آلوورد می‌گوید: ما چیز‌های بسیاری را از مدل کردن یاد می‌گیریم. نوجوانان، تکنیک‌های تنش‌زایی را از کسانی که در اطرافشان می‌بینند، تقلید می‌کنند. او در ادامه می‌افزاید خوشبختانه، آن‌ها به اندازه کافی خوش‌شانس هستند که استراتژی‌های سالم مقابله با آن را نیز می‌بینند. مانند ورزش کردن، مراقبت کردن، گوش دادن و یا نواختن موزیک، برنامه‌ریزی روز‌های هفته به صورت موثر، و یا صحبت‌کردن درباره‌ی موضوع با خانواده یا دوستان. اما اگر آن‌ها خوش‌شانس نباشند و یا سطح استرس آن‌ها زیادی بالا باشد، راه‌و روش‌های کمتری برای مقابله با فشار و استرس خواهند یافت. پائول می‌گوید:دانش‌آموزان در جوامع کم‌درآمد، تلاش می‌کنند تا مدل‌های خوبی برای کاهش استرس در اطراف خود پیدا کنند. اما بیشتر آن‌ها از تجهیزات خوبی برای مقابله با آن و آسیب‌های زود‌هنگام برخوردار نیستند و این عوامل می‌تواند تاثیرات بسیاری بر روی رفتار آن‌ها به عنوان نوجوان داشته باشد. حتی اگر آن‌ها بهتر بدانند، باز هم خاموش می‌مانند.پائول بیان می‌دارد” در حقیقت ما به آن‌ها هیچ‌چیزی نمی‌دهیم که با آن بتوانند با استرس مقابله کنند. نه روابط ثابت و همیشگی و نه حتی یک مشاور راهنمایی‌دهنده.” و ” زمانی که من در برونکس بودم(شهری در آمریکا) هیچکس در مورد تغییر هشدار‌دهنده فیزیکی (که نتیجه استرس مزمن است.) و به تغییر رفتار می‌انجامد، صحبت نمی‌کرد.”

یکی از موضوعات معمول دیگری که نوجوانان این موضوع( استرس) را ول می‌کنند، بدون توجه به میزان درآمد خانوادگی آن‌ها، مصرف دارو‌های مخدر و الکل می‌باشد. در مطالعه‌ی مدارس نخبگان مشخص شد که ۳۸ درصد دانش‌آموزان در یک ماه اخیر از مشروبات الکلی استفاده کرده‌اند. هرچند تعداد کمی گزارش شد که به خاطر این مار دچار مشکل شده‌اند. مطالعه‌ی اخیر نشان‌ می‌دهد که این آمار و ارقام در مقایسه با مدارس فقیر، به نسبت بیشتر است. “گوادز” می‌گوید: این مسئله که تا یک دانش‌آموز به سن بزرگسالی می‌رسد شروع به مصرف مواد مخدر می‌کند، می‌تواند بسیار خطرناک باشد. این مصرف به منزله‌ی این است که مسائل و مشکلات را برای مدت کوتاهی فراموش کنی به جای این که با آن‌ها دست و پنجه نرم کنی. و در دراز مدت می‌تواند باعث معتاد شدن و ابتلا به اعتیاد شود.

چگونه والدین و معلمان، محیط مدرسه و آموزشی صحیحی را ایجاد می‌کنند، که دانش آموزان را برای ورود به دانشگاه آماده کند ولی به گونه‌ای باشد که آن‌ها در این فرآیند خودشان را نکشند؟(مجبور به تحمل فشار و استرس بالایی نباشند.)

اگرچه مطالعه‌های گذشته، بیشتر بر روی جنبه‌ی روانی استرس تمرکز می‌کند، در آینده محققان استرس دانش‌آموزان را بیشتر از جنبه‌های بیولوژیکی بررسی خواهند کرد. و میزان سطح هورمون استرس را برای محاسبه‌ی عوامل و فاکتور‌های استرس اندازه‌گیری خواهند کرد. و همچنین فیزیولوژی بدنی دانش‌آموزان با استرس و دانش‌آموزان بدون استرس را در محیط یکسان بررسی خواهند کرد. اما در زمان حاضر والدین و معلم‌ها، چگونه محیط مدرسه‌ای درست را برای دانش‌آموزان ایجاد می‌کنند؟ جایی که بچه‌ها به بهترین نحو می‌توانند برای دانشگاه آماده شوند.-همراه با مقدار صحیح استرس- اما آیا در این پروسه خود را نمی کشند؟(تحت فشار زیاد قرار نمی‌گیرند.)

“گوادز” می‌گوید، این پرسش بسیار باارزشی است. والدین معمولا اولین گروهی هستند که به خاطر استرس کودکان مورد سرزنش واقع می‌شوند. زیرا که بسیاری از والدین می‌خواهند که خود بچه‌ها موفق باشندو آن‌ها را برای رفتن به لیگ کالج آیوی(کنفرانس ورزشی برتر آمریکای شمالی) هدایت می‌کنند. زیرا این تصور را دارند که این مسئله به آن ها کمک خواهد کرد که زندگی شادتری داشته باشند. اما ” گوادز ” اعتقاد دارد که سرزنش والدین کار اشتباهی است. این مسئله اغلب بزرگتر از یک مسئله‌ی خانوادگی است و سخت است دانستن این‌که چه چیزی برای بچه‌های شما مناسب است. با این حال والدین همچنان می‌توانند به مقابله‌ی فرزندانشان کمک کنند. “آلوورد” پیشنهاد می‌دهد که والدین به بچه‌ها کمک کنند تا تعادل خود را به دست بیاورند. حتی در مواقعی که به شدت دچار استرس هستند. با تشویق آن‌ها به لذت بردن از لحظه‌های آزاد و فراغتی که در اختیار دارند و کمک به آن‌ها برای پیدا کردن استراتژی های مقابله که بعدا شاید به کارشان بیاید. ” گوادز” می‌گوید در برخی موارد که والدین به دنبال پیدا کردن آدرس و منشا استرس فرزندانشان هستند، خود را در حالی می‌یابند که دارند ارزش‌های والای خانوادگی خودشان را تجدید حیات می‌بخشند. والدین از خود می‌پرسند: چه چیزی واقعا مهم‌ترین مورد و ارزش برای فرزندم می‌باشد.

شما نمی‌توانید در ۲۴ ساعت شبانه‌روز و هر ۷ روز هفته سر حال و در دسترس باشید. چگونه می‌توانید زمانی را برای فعالیتی اختصاص دهید که به کاهش استرس کمک کند؟

 

در حالت ایده‌آل، فرهنگ مدرسه می‌تواند به سمت خوب‌شدن، حرکت کند. با این حال، پائول، خیلی در این مورد خوشبین نیست.او می‌گوید:” فرهنگ‌های مدرسه‌ای بازتابی از محیط رقابتی سرمایه‌داری جهانی می‌باشد.” ” سیستم فعلی ما، ظاهری پاره‌پاره شده از نگرانی عمومی از تحرک و پویایی پایین جامعه می‌باشد، و چه چیزی باعث تحرک آن خواهد شد.” اما پائول بیشتر در این مورد امیدوار است که تجهیز کردن بچه‌ها با آموزش استراتژی‌های مقابله، به آن‌ها کمک خواهد کرد که در درون این سیستم ناکارآمد، رشد داشته باشند.

مدارس با آموزش دادن این استراتژی‌های مقابله با استرس و فشار به عنوان بخشی از برنامه تحصیلی دانش‌آموزان، برای تمام قشر‌های طبقات اقتصادی و اجتماعی، می‌تواند کمک شایانی به آن‌ها نماید. برنامه‌های وجود دارند که این‌ کار‌ها را انجام می‌دهند. از جمله برنامه GRIP که در زندان سن‌کوانتین در کالیفرنیا اجرا می‌شود. برنامه‌هایی از این دست، هنوز در مدارس مورد آزمایش قرار نگرفته‌اند. و به لحاظ توسعه‌یافتگی و فرهنگی هنوز مناسب برای دانش‌آموزان نیستند. اما محققان در حال بررسی این موضوع هستند که برای بهتر کردن و تنظیم این برنامه‌ها، چه کارهایی می‌توان انجام داد. پائول بیان می‌دارد:” بهترین کاری که می‌توانیم انجام دهیم، این است که برنامه‌هایی را برای بچه‌ها در نظر بگیریم که راه‌و روش‌های مقابله را به آن‌ها بیاموزد. و طبق بینش‌های نوروبیولوژیکی (عصب شناسی) این برنامه‌ها را در تقویم تحصیلی و برنامه تحصیلی آن‌ها قرار دهیم.

در بعضی از مواقع، بهترین راه‌حل همان راه‌حلی است که اجرای آن بسیار دشوار است. باید به دانش‌آموزان اجازه داد که خودشان یاد بگیرند که تعادلی بین استرس و آرامش خود برقرار کنند. به ویژه در زمان‌هایی که  به نظر می‌رسد استرس قدرت بیشتری دارد. آلوورد می‌گوید:” آن پایین می‌آید تا به تعادل برسد.” شما نمی‌توانی در تمام طول شبانه‌روز و در تمام طول هفته سرحال و قبراق باشی.” چگونه می‌توانی زمانی به فعالیتی  اختصاص دهی که به کاهش سطح استرس کمک کند؟” بعضی اوقات، فعالیتی هایی که می‌تواند به عنوان فعالیت کالجی مناسب باشد، ورزش‌هایی می‌باشد که به صورت تفریحی و نه به صورت رقابتی انجام شود. همانند ورزش فوتبال که سال‌هاست به عنوان ورزش تفریحی مطرح است و برای کاهش سطح استرس بسیار می‌تواند کمک کننده باشد. ورزش هاکی و پیاده‌روی کردن نیز می‌توانند بسیار آرامش بخش باشند. نوجوانان همچنین به طور ویژه به زمانی برای خوابیدن احتیاج دارند. آلوورد می‌گوید: ” اگر شما به اندازه کافی نخوابی، این موضوع بر روی حال عمومی و عملکردت، تاثیر‌گذار خواهد بود. یک واقعیت بدیهی که توجه کافی به آن نمی‌شود این است که دانش‌آموزان برای انجام تکالیف تا ساعت یک نصف شب بیدار می‌مانند و از آن طرف صبح ساعت ۶ از خواب بیدار می‌شوند.

نویسندگان مطالعات قبلی، چیزی را در مورد راه‌حل‌های اصلی و پایه‌ای ننوشته‌اند.چه برای دانش‌آموزان مدارس گران قیمت و چه برای دانش‌آموزان مدارس فقیر. آن‌ها امیدوارند که این موضوع را در مطالعات و تحقیقات آینده بیاورند.گوادز می‌گوید:” قدم بعدی برای ما این است که راهبرد‌های عملی و سیاست‌های خود را با اعتماد به افراد متخصص و کمک گرفتن از اطلاعاتی که از مدرسه‌ها دریافت می‌کنیم، گسترش و توسعه بدهیم.” ” هر کسی می‌خواهد راه‌حل را بداند.”

پائول اعتقاد دارد که هر راه‌حلی که محققان پیدا کنند، به تدریج و به آرامی، اعمال خواهد شد.” هر شخصی یک نقش و وظیفه‌ای برای انجام دادن دارد. ما باید برای حل مشکل استرس دانش‌آموزان به طور دسته جمعی در خودمان نیز بنگریم و در صورت لزوم خودمان را نیز تغییر بدهیم. و باید به آرامی و با اطمینان از بینش‌های خودمان استفاده کنیم تا متوجه شویم که چه چیزی به درد‌بخور و کارآمد است و حساب کنیم که چگونه ممکن است که این راه‌حل، بهترین مورد در بین گروه‌های مختلف دانش‌آموزان خواهد بود.

 

 

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *