حریص بمانید و ابله!

 آقای خاص دنیای فناوری ویژگی های زیادی داشت که او را از بقیه جدا می‌کرد چه ایده و ابتکار های تازه اش و چه طرز لباس پوشیدن و ظاهر ساده‌اش. برای خیلی‌ها البته استیو جابز با سخنرانی های شناخته شده بود به خصوص آن زمان هایی که می خواست ذهن مخاطبانش را به کار بگیرد و محصول تازه واردش را برای شما معرفی کند استیو جابز سخنران عجیبی بود هنوز خیلی‌ها سخنرانی خاص او را در دانشگاه استنفورد آمریکا به یاد دارند .

حریص بمانید و ابله!

۱۷ ساله بودم که در جایی خواندم ” هر روز جوری زندگی کنید که انگار امروز آخرین روز زندگی است” این جمله روی من تاثیر زیادی گذاشت. از آن موقع تا امروز به مدت ۳۳ سال هر روز وقتی که توی آینه به خودم نگاه می کنم از خودم می پرسم اگر امروز آخرین روز زندگی ام باشد  باز هم کارهایی را که باید انجام بدم می کنم یا نه. هر موقع جواب این سوال بله نباشد من می‌فهمم  زندگیم به یکسری تغییرات احتیاج دارد.

دانستن اینکه دست آخر یک روز میمیرم برای من وسیله ای شد تا خیلی از تصمیم های زندگی ام را بگیرم چون همه انتظارات بزرگ من از زندگی، همه غرورم ، همه شرمندگی ها از شکست در مقابل مرگ رنگی ندارد.

  تااینکه حدود یک سال پیش دکتر تشخیص داد که من سرطان دارم. ساعت ۷:۳۰ صبح بود که او مرا معاینه کرد و یک تومور توی لوزالمعده تشخیص داد. من اصلا نمی دانستم که لوزالمعده چی هست  و کجای بدن آدم قرار داره. ولی دکتر گفته این نوع سرطان غیر قابل درمان است و من بیشتر از سه ماه زنده نمی مانم.

دکتر به من توصیه کرد به خانه بروم و اوضاع را روبراه کنم منظورش این بود که برای مردن آماده شوم و مثلا چیزهایی که در مورد ده سال بعد قرار بود به بچه هایم بگویم، در این سه ماه به آنها یادآوری بکنم . باید برای خداحافظی حاضر می‌شدم تمام روز با خودم کلنجار رفتم. عجیب بود من یکی از کمیاب ترین نمونه های سرطان لوزالمعده را داشتم که تقریبا غیرقابل درمان بود.

مرگ یک واقعیت بسیار ارزشمند زندگی است ، مرگ واقعیت زندگی همه ماست. شاید مرگ بهترین اختراع زندگی باشد مرگ کهنه را از میان بر می دارد و راه را بر ای تازه ها باز می کند. زمان شما محدود است پس زمانتان را هدر ندهید. هیچ وقت توی دام غم و غصه نیافتید. از همه مهمتر اینکه شجاعت این را داشته باشید که از احساس قلبی و ایمان تان پیروی کنید.

موقعی که من هم سن شما بودم یک مجله خیلی خواندنی به نام کاتالوگ کامل زمین منتشر می‌شد که یکی از پرطرفدار ترین مجله های نسل ما بود. این مجله ی دهه شصت(میلادی) مال موقعی که هیچ خبری از  کامپیوتر های ارزان قیمت نبود و تمام این مجله با ماشین تایپ  درست می‌شد شاید یک چیزی شبیه گوگل،  ولی ۳۵ سال قبل از اینکه گوگل وجود داشته باشد در دهه ۷۰ آنها آخرین شماره از کاتالوگ کامل زمین را منتشر کردند اما روی جلد آخرین شماره یک عکس از صبح زود یک منطقه روستایی کوهستانی بود. از آن صبح هایی که شما ممکن است برای پیاده روی کوهستانی خیلی دوست داشته باشید. زیر اون عکس نوشته بود حریص بمانید و ابله. خداحافظی آنها وقتی که آخرین شماره را منتشر می‌کردند  این طوری بود. این آرزویی است که من همیشه در مورد خودم داشتم و الان آن را در زمان فارغ‌التحصیلی برای شما آرزو می کنم متشکرم و خداحافظ .

T

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *