به اصرار پدر و مادرم به تجربی رفتم ولی دوست ندارم…

 

امروزه تب رشته تجربی بین بچه های سال نهم، بالاست، یعنی اکثراً دوست دارن برن تجربی ، حالا اگه نمرات دروس علوم و ریاضی شون هم پایین باشه، حسرت می خورن که ای کاش بیشتر درس خونده بودیم و …

خب حالا بیایید،  توی این مقاله این موضوع را با هم بررسی کنیم. بچه هایی که می خوان به تجربی برن به دو دسته تقسیم میشن:

  • -اونهایی که واقعاً خودشون علاقه دارن به این رشته برن

  • -اونهایی که خودشون چندان علاقه ای به این رشته ندارن ولی به اصرار پدر و مادرشون و یا اطرافیانشون می خوان به این رشته برن.

توی این مقاله می خوایم یه مقدار بیشتر در این خصوص با هم صحبت کنیم. شما هم تجربیات خودتون را توی کامنت ها برامون بفرستید.

به پدر مادرتون بگید که مسئولیت پذیرید و فکر میکنید که به سنی رسیدید که بتونیدبه جایی که میخوایدبرید.

چرا پدر و مادرها اصرار دارن که بچه ها شون به رشته تجربی برن

اصرار پدر و مادرها هم بی دلیل نیست اونها دلیل های خودشون را دارن. مثلاً

  • ۱-امروزه ظرفیت اداره های دولتی پر شده و استخدام شدن خیلی سخته و تعداد آدم های کمی اگه خوش شانس باشن می تونن توی یکی از بانک ها یا اداره ها شغلی پیدا کنن. به همین دلیل خیلی از کسایی که رشته های علوم انسانی را خوندن مثلاً ادبیات فارسی ، ادبیات عربی، وکالت و حسابداری و مدیریت ، به سختی کار پیدا میکنن.
  • ۲-از طرفی چون وضعیت اقتصادی کشور چندان خوب نیست، پس پروژه های عمرانی هم توی کشور انجام نمیشه و چون چیزی ساخته نمی شه پس به مهندس هم نیازی نیست و کار مهندسی هم خیلی رونق نداره.
  • ۳- چون درد و مرض در حال افزایش هست و مشکلاتی مثل آلودگی هوا و آب و غذا رو به افزایش هست. پس در آینده بیمارهای بیشتری هم خواهیم داشت و پس پزشک ها و مشاغل مربوط به اون مثل داروسازی، دندون پزشکی، پرستاری ، بهیاری و غیره.. بیکار نمی مونن.
  • ۴-دکتر شدن خیلی باکلاسه و اگه فرزندشون دکتر بشه می تونن بهش افتخار کنن. برای همین سعی و تلاش بسیاری از بچه ها و خانواده‌ها در علوم تجربی روی سه رشته «پزشکی»، «دندانپزشکی» و «داروسازی» هست ، به همین دلیل خانواده‌ها بچه ها شون را از همون سال های اول مدرسه ،در موسسه‌های مختلف ثبت‌نام می‌کنن.

خب حالا بیاید با هم مشکلات این رشته را بررسی کنیم

  • ۱-تعداد داوطلبان این رشته زیاد است

  •   این موضوع باعث میشه که خیلی از بچه ها بعد از وارد شدن به این رشته در زمان کنکور نتونن به رشته دلخواهشون وارد بشن. و باید بدونید که تنها درصد کمی از داوطلبان شانس قبولی در رشته‌های پزشکی ، دندان پزشکی و داروسازی را دارند.  از حدود ۵۰۰ هزار نفر داوطلب رشته تجربی در بهترین حالت ممکنه تنها حدود هفت هزار نفر از آنها شانس تحصیل در این رشته‌ها را پیدا کنن.  امسال بیش از نصف  داوطلبان کنکور در رشته تجربی ثبت‌نام کردن و این در حالیکه آمار شرکت‌کننده ها در رشته‌های ریاضی و انسانی به نصف شرکت‌کنندگان در رشته تجربی هم نمی‌رسه. اما فقط هفت هزار نفر شانس قبولی در سه رشته پزشکی ، دندون پزشکی و داروسازی را پیدا می‌کنن. خب نتیجه ش این میشه که خیلی از بچه ها مجبور میشن برای دو، سه سال و حتی بیشتر پشت کنکور بمونن. بعضی از این بچه ها با اینکه امکان قبولی در رشته‌های دیگه علوم تجربی را دارن اما همه زندگی شون  در پزشک شدن تعریف شده. این طوری اونها بعد از کلی زحمت نه تنها به خواسته شون نمی رسن بلکه افسردگی و کلی بیماری روحی دیگه هم میگرن.

 

-صائب یکی از این بچه هاس . او میگه: او هم مثل خیلیای دیگه  به «دکتر شدن» فکر میکرده.  او میگه، هر کس که در رشته تجربی تحصیل می‌کنه هدفش قبولی در سه رشته پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی هست و بسیاری از بچه ها به جز این سه رشته به چیز دیگری فکر نمی کنن. هر چند که بعضی از بچه ها از روی ناچاری رشته‌های پیراپزشکی را هم انتخاب می‌کنن اما اولویت اصلی همیشه اون سه رشته س. .من سال اولی که کنکور دادم رتبه‌ام دو هزار و ۴۰۰ شد ولی در انتخاب رشته‌ام فقط اون سه رشته اول و بینایی‌سنجی و فیزیوتراپی را زدم و قبول نشدم. سال دومی که کنکور دادم با تغییراتی که در آیین‌نامه کنکور داده شد ، با وجود درصدهای بالایی که داشتم ولی رتبه‌ام هزار و ۷۰۰ شد. سال دوم هم همان انتخاب رشته سال اول را با اضافه کردن چند رشته دیگر از پیراپزشکی و به ویژه رشته علوم تغذیه انجام دادم. الان هم در رشته علوم تغذیه درس می خونم. به دلیل قبول نشدن در این سه رشته زمان زیادی از زندگی‌ام تلف شد.

-سیمین ۲۳ ساله در رشته علوم آزمایشگاهی تحصیل کرده و در حال حاضر کارشناس علوم آزمایشگاه در یک بیمارستان دولتی است. او میگه: من به دلیل علاقه به رشته پزشکی یک سال پشت کنکور موندم و سال دوم با وجود اینکه رتبه‌ام هزار و ۶۰۰ بود ولی در سه رشته اصلی قبول نشدم و اولویت بعدی من علوم آزمایشگاهی شد.

رشته پزشکی در حال اشباعه

۲-  همه این تلاش‌ها و به آب و آتش زدن‌ها حالیکه اون سه رشته اصلی پزشکی هم در حال اشباع شدنه

به نظر می‌رسه که  در سال‌های بعد ظرفیت اونها هم پر بشه و بازار کار شون دیگه خیلی جالب نباشه  برای نمونه تجربه خودم را از رشته های مهندسی براتون میگم:.  حدود ۲۵ سال پیش، بخاطر  اینکه ساخت ساز تو کشور زیاد شده بود ، بازار کار مهندس های عمران هم رونق داشت و همه مردم دوست داشتن که بچه هاشون مهندس عمران بشن. چند سال بعد اینقدر ساختمون سازی زیاد شد که دیگه هر کسی با هر تحصیلاتی بساز و بفروش راه انداخت و دیگه مهندسی عمران اهمیتش را از دست داد. بعدش   مهندسی مکانیک و بعدش هم مهندسی برق توی بورس اومد. سالهای ۱۳۷۰تا ۱۳۷۷ زمانی که کشور در حال سازندگی بود چقدر دانش آموزها ی باهوش علاقه داشتن در رشته ریاضی درس بخوانند و مهندس شوند. متاسفانه در سالهای اخیر، بخاطر اینکه در کشور رشد و سازندگی نداشتیم ، مهندسین معدن و عمران و برق و کامپیوتر و … بخاطر پیدا کردن شغل به کشورهایی مثل کانادا مهاجرت میکنن.

به هر حال رفتار مردم نشون میده که ، وقتی یه رشته ای اسم در میکنه، همه به سمتش هجوم میبرن تا اینکه با شلوغ شدن اون رشته نیز دچار افزایش تعداد فارغ التحصیل های بیکار میشن.

 

۳-این رشته ها با روحیات بعضی از بچه ها واقعا سازگار نیست

بعضی از بچه بعد از قبولی تازه می فهمنن به رشته های پزشکی علاقه ندارن و بعد از جند ترم انصراف می دن . خیلی از بچه ها در سال اول دانشگاه می فهمن که این رشته با اون چیزی که توی ذهنشون داشتن خیلی متفاوته . همینطور این رشته ها پر از استرسن و برای موفق شدن پشتکار زیادی می خواد . قطعا هیچ کس دوست نداره پزشکی بشه که مردم پشت سرش بگن ، فلانی خیلی بیسواده.   برای مثال یکی از کسانی که الان دکتر شده، میگه: من الان یک پزشک هستم تازه به این فکر ، افتاد ه ام که آیا کار مورد علاقه من پزشکیه؟ که اگر نباشد از همین حالا باید راه اصلی ام را پیدا کنم و توی اون مسیر حرکت کنم. پس شما که در شروع مسیر هستید بسیار دقت کنید و ببینید اگر رشته ای هدف شماست نه هوس با جدیت درآن مسیر قدم بگذارید.

رضا دانشجوی پزشکی میگه:. من ترم دو دکتری هستم، اما فهمیدم که اگه بر گردم به گذشته مسیر دیگه ای رو انتخاب می کردم. خواستم انصراف بدم، اما پدرم مخالفه.

 

از معاینه پزشکیت قبول بشی

۴-بسیاری از بچه هایی که می خواند توی رشته پزشکی درس بخونن ، خیلی با سختی های این رشته آشنا نیستن

–یکی از پزشکان در خصوص مسیر پزشک شدنش اینطوری میگه: راستش من از بچگیم میخواستم پزشک بشم.دوره دبیرستان هم برای رسیدن به هدفم خیلی تلاش کردم.با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کردم سرجلسه کنکور بخاطر استرسی که داشتم اون طوریکه خونده بودم نتونستم جواب بدم اما بالاخره همون سال اول که کنکور داده بودم پزشکی قبول شدم. خیلیا وقتی منو میبینن میگن:خوش به حالت دیگه هیچ غم و غصه ای نداری!!غافل از اینکه حالا اول کارین.بقول همکلاسیام کنکور که چیزی نبود.بیاین ببینین پزشکی چیه… حالا ۷سال پزشکی عمومی(((۲٫۵سال علوم پایه+آزمون علوم پایه+۹ماه فیزیوپات+آزمون +اکسترنی+اینترنی)))+۲سال طرح+بعد خیلی مطالعه وچندسال وقت تلف کردن…+قبولی درآزمون دستیاری+بسته به اینکه چه رشته ای قبول بشین حدودا۴تا۸سال رزیدنتی+۲سال طرح(حالا شما بعد سالها یک متخصص شدین اگه بخواین فوق تخصص هم بگیرین…)

یکی دو روز اول دانشگاه که هنوز درسا سنگین نشده بودن,با خودمون میگفتیم پزشکی که چیزی نداره!اما بعد ۱ماه با اون حجم زیاد آناتومی,بافت,بیوشیمی…نمیدونستیم کدومو بخونیم کدوم بمونه!وقتی آناتومی عملی داشتیم همه مان با سرعت هر جه تمام میرفتیم ب طرف جسد!! تا بتونیم بهتر یاد بگیریم.شاید برایتان خنده دار باشد اما منی که قبلا از مرده میترسیدم, حالا به این (جسد) چقد علاقه مند شده بودم تا بتونم از این آناتومی یه چیزی یاد بگیرم.خلاصه اینکه باید با این جسد انس و الفت بگیرین.! همکلاسی هایی داشتیم که به اجبار خانواده یا اهداف مادی دنبال این رشته اومدن اما چون عشق و علاقه کافی رو نداشتن نتونستن موفق بشن—اما اگه از درس خواندن لذت میبرید فکر هم میکنین که تا ۲۰ سال دیگه بازم میتونین درس بخونین,شدیدا توصیه میکنم پزشکی رو بزنین.

آرامش خود را حفظ کنید.

چند توصیه  برای انتخاب رشته:

۱-وقتی واقعا به.چیزی علاقه ندارید اصلا توش موفق نمیشید.چون تمرکز ندارید و بعد میفهمید که ای بابا کاشکی اون روز برای حرف دلم ارزش قائل بودم و میرفتم همون چیزی که دوست دارم.

۲-تو هستی که قراره با این شغل یا حرفه زندگی کنی نه پدرو مادرت.تو هستی که قراره سالیان دراز اون کار را ادامه بدی چرا باید کاری را بپذیری که اصلا علاقه نداری. اگه میخوای زندگیت زیبا باشه باید برای خودت ارزش قائل باشی و به نظر خودت احترام بذاری. بعضی مواقع پدر و مادر آرزوهای را که نتونستن بهش برسن ، دوست دارن بچه هاشون انجام بدن. ولی غافل از اینکه بچه ها چیز دیگری را دوست دارن و اگه با اجبار وارد یه رشته بشن، ممکنه زندگی شون تباه بشه. برای مثال فرهاد میگه:  من علاقه شدید به کامپیوتر دارم و همیشه پای کامپیوتر بودم و میخواستم دانشگاه برم رشته کامپیوتر کنکور که دادم نتیجه اومد برای انتخاب رشته فقط کامپیوتر زدم بعد به خونواده که گفتم اینارو زدم یه جنجال به پا شد که کامپیوترم شد رشته و فلان این حرفا تسلیم شدم و رشته مورد علاقه اونا رو زدم(رشته نفت) یک ماه رفتم دانشگاه داشت حالم بهم میخورد از این درسایی که قرار بود بخونم و داشتم میخوندم بدون هیچ مشورتی انصراف دادم. باید بدونید: شما برای خودتون زندگی میکنید نه والدین  یا هر کس دیگه ایی.

مقاله مرتبط :

آیا من بدرد رشته پزشکی میخورم؟

مطالب مرتبط

۹ دیدگاه‌

  1. سلام.من الان کلاس دوازدهم تجربیم. من واقعا به ریاضی علاقه دارم خیلی زیاد ولی بعضیا میگن آینده کاریش خوب نیست و از این حرفا. لطفا راهنماییم کنید که آیا تغییر رشته بدم به ریاضی و یا اینکه همون تجربی رو بخونم. و اینکه به چه دلیل میگن ریاضی بازار کارش خوب نیست و اگه من برم ریاضی یعنی سر کار نمیرم؟لطفا راهنمایی کنید چون واقعا سر در گمم. ممنونم ازتون.

    • nojavanshad گفت:

      با سلام
      اگه واقعا به ریاضی علاقه مند هستی، به رشته ریاضی برو. در خصوص بازار کار بگم که تا زمانیکه شما درس دبیرستانت را تموم کنی و دوره دانشگاهیت را که حداقل ۴ ساله به اتمام برسونی ، خیلی چیزها عوض خواهد شد. پس بنابراین الان لازم نیست نگران باشی و به رشته ای بری که دوست نداری. ضمن اینکه رشته ریاضی طیف زیادی از رشته های دانشگاهی را پوشش میده که دستت توی انتخاب رشته باز هست

  2. fz.kh گفت:

    من دانش اموز سال دوازدهم تجربی ام که به اصرار اطرافیانم از رشته ی مورد علاقه ام گذشته ام و اومدم این رشته. الان ام به خاطر اینکه درس ام خوبه و همه بهم میگن می تونی پزشکی قبول بشی دچار یه سردرگمی خیلی بدی شدم. اخه من به تجربی و رشته هایی که بعد کنکور تجربی می تونم بهشون برسم هیچ علاقه ای ندارم ولی واقعا دلم می خواد خانواده ام رو خوشحال کنم و موجب افتخارشون بشم، ولی هر چی بیشتر می گذره بیشتر به این حرف پی می برم که انجام دادن یه کاری بدون اینکه بهش علاقه داشته باشی واقعا غیرممکنه . من الان واقعا دلم می خواد یه انگیزه و علاقه ای نسبت به این رشته داشته باشم ولی نمی دونم چجوری؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
    کلا می خوام بدونم چی می تونه موجب این بشه که به این رشته علاقه مند بشم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

    • nojavanshad گفت:

      سلام
      بهتر بود به رشته مورد علاقه ات میرفتی. منتها ، الان هم توی رشته تجربی بعد از اینکه کنکور را دادی سعی کن در خصوص رشته های دانشگاهی مطالعه کنی و به اصطلاح برای رشته نهایی خودت آماده باشی. مثلا ببین اگه به شیمی علاقه داری شاید رشته داروسازی برات مناسب باشه و یا در خصوص دندان پزشکی مطالعه کن. در خصوص شاخه های رشته پزشکی مطالعه کن ببین شاید مثلا به سرطان شناسی و کارهای تحقیقاتی در این زمینه علاقه داشته باشی

  3. parisa گفت:

    سلام روزتون بخیر…..من دوازدهم تجربی هستم و به اصرار و بعضی هیجانات خودم وارد این رشته شدم ولی الان دیگه کم اوردم و واقعا نمیتونم دامه بدم ..میخوام برم دنبال علاقم و گرافیک بخونم..ولی الان ابان ماه هستش و مدرسه ها شروع شده و نمیدونم باید چجوری اقدام کنم ! اینکه چجوری از دبیرستان انصراف بدم و برم هنرستان و اینکه ایا اصلا میشه این کارو کرد یا نه ؟اینم بگم که ما تو شهرستان زندگی میکنیم و دو ساله رشته گرافیک اوردن تو شهرمون .برا همین دهم و یازدهم گرافیک تو شهرمون هس ولی دوازدهم نیس….ینی اگ امکانش باشه که برم هنرستان باید از یاردهم شروع کنم به خوندن……میشه در این زمینه یکم کمکم کنین که چیکار باید کنم؟

    • nojavanshad گفت:

      سلام
      راه بهتر اینه که سال دوازدهم را بخونی و کنارش کتابهای کنکور هنر را هم تهیه کنی و در کنکور هنر شرکت کنی و رشته مورد علاقه ات را انتخاب کنی

  1. آبان ۲۶, ۱۳۹۶

    […] به اصرار پدر و مادرم به تجربی رفتم ولی دوست ندارم […]

  2. آذر ۲۳, ۱۳۹۶

    […] به اصرار پدر و مادرم به تجربی رفتم ولی دوست ندارم… […]

  3. مرداد ۶, ۱۳۹۷

    […] به اصرار پدر و مادرم به تجربی رفتم ولی دوست ندارم… […]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *