اشراف زاده ای مثل گولیلمو مارکونی!

اشراف زاده ای مثل گولیلمو مارکونی!

گولیلمو مارکونی در سال ۱۲۵۲ در شهر بولونیای ایتالیا زاده شد. گولیلمو دومین پسر یک خانواده اشرافی و متشخص در ایتالیا بود که پدر و مادرش از اشراف زاده های معروف آن زمان بودند. گولیلمو از همان بچگی حسرت هیچ چیز به دلش نماند چون در پول و ثروت غرق بودند و هر چه را که دوست داشت، سه سوته برایش تهیه می کردند! مشخص هست که این اشراف زاده کوچک در ناز و نعمت بزرگ شده است و تحصیلاتش را تحت نظر معلم های کارکشته ایتالیا و آن هم به طور خصوصی ادامه داده است. البته درس و مشق گولیلمو تعریف چندانی نداشت! اما علاقه زیادی به فیزیک و فیزیکدان ها داشت و زندگینامه آنها را مطالعه می کرد تا سر از کارشان در بیاورد! بیشترین بخشی که برای گولیلمو جذبه داشت، مربوط به الکتریسیته بود. گولیلمو در به در دنبال برق و الکتریسیته به مطالعه کارهای ماکسول و هرتز مشغول  شد تا سر نخی پیدا کند و جرقه ای در ذهنش زده شود!

 

البته پدر گولیلمو هیچ علاقه ای به این کارهای پسرش نداشت و مدام در جنگ و جدال به سر می بردند! ولی مادرش مشوق گولیلمو بود و از او یک قهرمان در ذهنش ساخته بود و مایه دلگرمی می شد تا پسرش بیشتر ایده پردازی کند. گولیلمو تصمیم گرفت که دنبال فیزیک برود ولی پدرش اخمهایش در هم رفت بخاطر اینکه دلش می خواست گولیلمو وارد نیروی دریایی بشود ولی گولیلمو سر به هواتر از این حرفها بود که کوتاه بیاید! مادرش حامی خوبی برایش شد که حتی حاضر بود برای پسرش کلاس های فوق برنامه هم بگذارد! بالاخره هر چه باشد عزیزدردانه اش بود و باید برایش همه چیز را فراهم می کرد! ولی با تمام این پول خرج کردنها باز هم گولیلمو خیلی هم استعداد درسی آنچنانی نداشت! فقط در حدی که بتواند گلیم خودش را از آب بکشد بیرون! همینقدر استعداد داشت.

 

در پی اختراع رادیو

زمانی که گولیلمو ۱۳ ساله بود، شخصی به اسم هانریش هرتز برای نخستین بار در سال ۱۲۶۵ امواج رادیویی را کشف کرد. گولیلمو در همان دوران نوجوانی پیگیر کارهای هرتز شد و به مطالعه در موردش پرداخت. چندین سال بعد، در سال ۱۲۷۳ گولیلمو تصمیم گرفت تا تجربیات و فعالیت های آزمایشگاهی اش را در آزمایشگاه پدرش شروع کند. گولیلمو در این آزمایشگاه، دستگاهی مشابه دستگاه هانریش هرتز را ساخت.

گولیلمو مارکونی

دستگاهی که گولیلمو راه اندازی کرد، یک بخش اتصال به زمین داشت که وقتی این اتصال در کنار یک آنتن هوایی قرار می گرفت، سیگنال های آن با قدرت بیشتری در دستگاه گیرنده جریان پیدا می کردند. در واقع این آزمایشگاه اولین جایی بود که گولیلمو توانست سیگنالها و نشانه های رادیویی تلگراف بی سیم را در فاصله یک و نیم مایلی مخابره کند. گولیلمو توانسته بود که یک رادیوی به درد بخور را بسازد که قابل استفاده باشد. رادیوی گولیلمو طوری طراحی شده بود که پیام را تا چندین کیلومتری می توانست ارسال کرد، به طور که حتی به آن طرف دریاها هم پیام فرستاده می شد. حالا گولیلموی اشراف زاده در پی این بود که اختراع را به اسم خودش ثبت کند. به همین علت در سال ۱۲۷۴ تجهیزات آزمایشگاهیش را به انگلیس آورد و بخت با گولیلمو یار شد که توانست با سرویلیام پریس، مهندس الکترونیک اداره پست آشنا شود و بعد از یکسال کلنجار رفتن، حق ثبت امتیاز اولین سیستم تلگراف بی سیم را دریافت کرد و اختراعش را به ثبت رساند. ولی گولیلمو کارش را همینجا متوقف نکرد! بلکه به دنبال ساختن آنتن های بهتری شد تا فاصله سیگنالهایش را طولانی تر کند. شاید در ذهنش می خواسته که سیگنالهایش را تا آسمان هم بفرستد!! این تفکرات از گولیلمو بعید نیست!

سیگنالهای تا آسمان

در سال ۱۲۷۵ گولیلمو شرکت تلگراف بی سیم را تاسیس کرد. این بار سیگنالهایش تا فاصله ۱۴ کیلومتری هم ارسال می شد و با بی سیم به خیلی از جاها توانست که دسترسی پیدا کند! و در سال های بعد همچنان پیشرفت رو به بهبودی در فاصله سیگنالهایش داشت به طوری که از طریق همین امواج رادیویی توانست با ارسال پیام، جان یک نفر را نجات دهد! حالا باید مدال قهرمان نجات را به گولیلمو اهدا کرد که با این اختراعش یک نفر را به زندگی برگرداند.

گولیلمو انگار به اختراع رادیو چسبیده بود که مرتب ایده های جدیدی به سرش می آمد تا رادیویش را پیشرفته تر کند. این بار فکری که به ذهنش رسید، این بود که اگر چندتا رادیو همزمان بخواهند امواجی را ارسال کنند، گیرنده گیج می شود و همه امواج را با هم می گیرد! پس باید چیزی طراحی کرد که قدرت انتخاب یک سیگنال خاصی را داشته باشد. برای همین ایده تنظیم امواج به مغزش خطور کرد و توانست که این کار را هم عملی کند و اتفاقا با وجود تنظیم امواج، در مصرف برق هم خیلی صرفه جویی می شد. با اینکه گولیلمو تا حد زیادی توانست که امواج را به فاصله های دورتری بفرستد اما باز هم قانع نمی شد و همچنان تمایل داشت تا این راه را دورتر کند. به قدری دورتر که بتواند از اروپا به آمریکا هم پیام فرستاد!! شاید برای بقیه عجیب بود که بشود چنین کاری را انجام داد چون خداییش هم کار راحتی نبود و کلی دنگ و فنگ داشت! ولی گولیلمو همه این سختی ها را به جان خرید و توانست که ایده اش را به مرحله عمل برساند. ولی فقط خودش سر در می آورد که چطور این پیام را فرستاده و مردم در بهت و تعجب به سر می بردند. گولیلمو استعداد درسی جالبی نداشت ولی اراده  فوق العاده ای برای به پایان رساندن اختراعش داشت. بالاخره هم گولیلمو خیلی معروف شد و اختراعش سر زبان ها افتاد. هرچه باشد کار بزرگی کرده بود که با امواج رادیویی می شد جان آدمها را در دریا نجات داد. مثلا در سال ۱۲۸۷ با ارسال فقط یک پیام رادیویی، جان ۱۷۰۰ نفر را که کشتی شان شکسته بود را نجات داد، پس گولیلمو برای خودش قهرمانی بوده است!

 کشف سیستم رادیویی توسط گولیلمو مارکونی

خب گولیلمو بعد از مدتی به این فکر افتاد که همه ی زندگیش رادیو شده! بهتر است که تنوعی در زندگیش ایجاد کند و به فکر ازدواج باشد. با کلی وسواسی که به خرج داد، اما بالاخره در سال ۱۲۸۳ با یک دختر فقیر که هم سطح خودش هم نبود، ازدواج کرد. ازدواجشان هم تا سال ۱۳۰۲ تداوم داشت که حاصلش چهار تا بچه قد و نیم قد بود. گولیلمو از اینکه زندگیش رنگ و بوی دیگری گرفته بود، احساس خوشحالی داشت و به تفریحاتش مثل شکار، دوچرخه سواری و خودرو رانی هم مشغول شد. هرکس دیگری هم جایش بود حتما لذت می برد! پولدار که شده بود، مخترع که شده بود، دلش هم که خوش بود، فقط ازدواج را کم داشت که آن هم به انجام رساند! مگر دیگر چه چیزی کم داشت؟؟  البته شاید جایزه نوبل را کم داشت!!!  الحق هم باید به گولیلمو تعلق می گرفت! چرا که زحماتش به برنده شدن جایزه، می ارزید.  بله! درسال ۱۲۸۷ رادیوی گولیلمو برنده جایزه  نوبل شد.                                   اختراع سیستم رادیویی

حالا دیگر پول از زندگی گولیلمو می بارید! هر چه را که اراده می کرد، می توانست داشته باشد البته با پول!   طی چندین سال بعد، در سال ۱۳۰۰ رادیو بی بی سی با حمایت شرکت گولیلمو و چند شرکت دیگر، راه اندازی شد. البته گولیلمو کارهای مهمتری دیگری هم انجام داد. مثل ترتیب دادن اولین ایستگاه ارتباطی میان انگلیس و کانادا در سال ۱۳۰۴ و ایستگاههای دیگری که در سال های بعد اضافه شدند.

گولیلمو به قدری در مورد اختراع رادیویش درگیر بود که نفهید چطور به سن پیری رسیده! بالاخره عمر هم می گذرد اما باز هم گولیلمو بیخیال نمی شد و دست از سر رادیویش بر نمی داشت و در این سن پیری به فکر این بود که طول امواج رادیویی اگر کمتر باشد، به صرفه تر است و بهتر هم می توان به آن جهت داد، هرچند تا سال ۱۳۰۴ چندین ایستگاه در گوشه و کنار دنیا ساخته شده بودند که پیام های رادیویی موج کوتاه ارسال می کردند. اما باز هم گولیلمو سمجانه به دنبال موج های کوتاه تری بود و بیکار ننشت و در همان ایام پیری هم در آزمایشگاهش با دم و دستگاه سر و کله می زد تا به اختراع رادار برسد!! اما عمرش کفاف نداد و در ماه تیر ۱۳۱۶ در رم ایتالیا با زندگی رادیویی اش خداحافظی کرد و به احترام گولیلمو در همه جای دنیا، رادیوها دو دقیقه سکوت کردند. کارنامه رادیویی زندگی گولیلمو را اگر ورق بزنیم به مهمترین اختراعاتش که می شود اشاره کرد: شبکه جهانی ارتباطات رادیویی (بی سیم)، مخابره امواج رادیویی به مسافت های دور، سیستم هوا، زمین است و مهمترین علت شهرتش هم شرکت مارکونی بود.

 

 

طرز کار رادیو

 

حالا رادیویی که گولیلمو ساخته چطور کار می کند؟ اول لازم است گفته شود که رادیو  یک دستگاهی است که صدا، پیام یا سیگنالها را توسط امواج رادیویی منتقل می کند. یک رادیو شامل اجزای مختلفی از جمله فرستنده و گیرنده،  بلندگو، آنتن  و موارد دیگری است که هر کدام وظیفه خاصی را بر عهده دارند که در کنار هم رادیو را تشکیل داده اند.

وقتی که گولیلمو در مورد امواج رادیویی تحقیق می کرد، یک سری سوالات ذهنش را مشغول  کرده بود، از جمله اینکه در انتقال پیام رادیویی، تکلیف کوهها و تپه های سر امواج چه می شود؟؟ جوابی برای این سوالش پیدا نمی کرد تا اینکه مغزش را به کار بست تا به  این نتیجه رسید که بخش بالایی جو زمین که یونسفر نام دارد، می تواند به حرکت امواج رادیویی کمک بزرگی کند. چون در این قسمت از جو زمین، اشعه و انرژی خورشیدی می تواند که مولکول های هوا را بشکند و به یون تبدیل کند. یون هم که خودش شامل بار الکتریکی است. و این لایه های یونی ، برخی امواج رادیویی را که طول موج معینی دارند را منعکس می کند! اینجا بود که گولیلمو فهمید اگر فرستنده به اندازه کافی قوی و گیرنده هم به حد کافی حساس باشد، دیگر هیچ محدودیت مسافتی وجود نخواهد داشت.                                                                                  گولیلمو کار به درد بخوری که انجام داد این بود که امواج رادیویی را راه اندازی کرد که اطلاعات را به طور نامرئی به هزاران کیلومتر آن طرفتر ارسال می کرد. با اینکه این امواج قابل دیدن نیستند ولی همه را شگفت زده می کرد!

اختراع سیستم رادیو

برای درک بهتر اینکه یک سیستم رادیویی چقدر ساده کار می کند، با هم یک آزمایشی طراحی می کنیم. یک باطری ۹ ولتی، یک سکه و یک رادیوی ای ام لازم هست. موج رادیو را روی طول موج رادیویی در حال سکوت تنظیم کنید. بعد باطری را نزدیک آنتن رادیو ببرید و آن را  به سکه بزنید به طوری که هر دو سر باطری به سکه برخورد کند و شتلق صدا بدهد. حالا به همین راحتی یک مدار الکتریکی درست شد و با هر بار زدن باطری به سکه یک صدای تق از رادیو شنیده می شود. در واقع باطری و سکه ، یک فرستنده رادیویی را تشکیل دادند.

خاموشی اشراف زاده ی مخترع

امروزه امواج رادیویی می توانند که اطلاعات، صوت و تصویر را انتقال بدهند. این نوع امواج در تلویزیون، رادیو، ارتباطات ماهواره ای هم قابل استفاده است. البته قابل ذکر است که در محدوده فرکانسی خاصی برای ارتباط استفاده می شود. همچنین تکنولوژی های رادار ( همانی که گولیلمو در روزهای پایانی عمرش به دنبال اختراعش بود!) و امواج کوتاه، به امواج رادیویی وابسته هستند. به گولیلمو باید افتخار کرد چرا که اگر این امواج نبودند، سفر به فضا  و پرواز هواپیماها غیر ممکن بود! پس گولیلمو با این کشفش دنیا را هم متحول کرد. اما دنیای خودش  در ماه تیر سال ۱۳۱۶ در رم ایتالیا به خاموشی رفت.

مرگ گولیلمو مارکونی

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *